خانکندی چگونه استپاناکرت شد؟

خانکندی چگونه استپاناکرت شد؟

 

مرکز ترجمه ی کشوری آذربایجان اقدام به تهیه ی ویدیویی تحت نام «خانکندی چگونه استپاناکرت شد» نموده است که در آن به سیاست ارمنی سازی قره باغ آذربایجان توسط دولت روس، که متعاقب امضای قرارداد ترکمانچای به سال 1828 میان روسیه و ایران به این سرزمین کوچانده شده بودند  و نیز سیاست های مکارانه ی این قوم و پرداخته است. این ویدیو به زبان های انگلیسی، روسی، ترکی، فارسی، عربی، گری، فرانسوی، اوکراینی، اسپانیایی و آلمانی ترجمه گردیده است، در نظر است به سفارت های اکردیته شده کشورهای مختلف در آذربایجان، مراجع مطبوعاتی مربوطه، تارنماها و سایت های اینترنتی بین المللی، شبکه های اجتماعی ارسال گردد تا در سایت های رسمی گنجانده شود.

 

 


قره باغ آذربایجان است!

خانکندی چگونه استپاناکرت شد؟ 

پناه علی خان قاراباغلی، که سنگ بنای شهر شوشا را در سال 1752 (1131 خورشیدی) بنا نهاد، هنگامی که می خواست به منظور گذران پاییز و زمستان سوزناک برای فرزندش ابراهیم خلیل خان اقامتگاه تابستانی احداث نماید، دستور داد در دامنه‏ی کوه شوشا اقامتگاهی ساخته شود. از آن پسT این خطه به نام ابراهیم خلیل خان نامگذاری و نام خانکندی بر آن نهاده شد.

سپس مهدی قلی خان، فرزند ابراهیم خان، خانکندی را، که خود او و اعضای خانواده اش زمستان را در آنجا اقامت می کردند، به همسر دلبند خود پری جهان بیگم هدیه نمود.

پس از انعقاد قرارداد کورک چای به تاریخ 14 می 1805، بر اساس مفاد آن قره باغ به امپراتوری روسیه ملحق گردید، و پس از انعقاد قرارداد گلستان در 12 اکتبر 1813، سواره نظام روس در خانکندی مستقر شد. از این پس، سکوت و وفور نعمت قبلی روستا از میان رفت. از تاریخ امضای قرارداد ترکمانچای در 10 فوریه 1828، قاجارها خانواده‏های ارمنی زیادی را از ایران و نیز ترکیه‏ی عثمانی به خانکندی کوچاندند. به مهاجرین ارامنی در ارتش تزار روس و نیز دیوانخانه ها کار داده شد و، علی رغم این که ارامنه مسلح گردیدند، ولی در تمامی منابع مربوط به قره نوزدهم نام این شهر همان «خانکندی» ذکر گردیده است.

https://az.wikipedia.org/wiki/Xankəndi

 

ارامنه از وضعیتی که پس از جنگ جهانی اول به وجود آمده بود نهایت استفاده کردند و با سرِ کار آمدن بلشویک ها فعال تر شدند و سیاست ارمنی سازی را، که در اراضی عثمانی موفق به اجرای آن نشده بودند، این بار در قفقاز از سر گرفتند. نخستین دستاورد این سیاست مکارانه تأسیس «ارمنستان» در اراضی خانات ایروان، نخجوان و زنگزور آذربایجان بود. طمع سیری ناپذیر ارامنه چنان بود که آنها به این مقدار هم بسنده نکردند و از دهه ی 1920 شروع به طرح ادعای ارضی قره باغ آذربایجان نمودند. آنها با کمک گروه های مسلح روسی شروع به اعمال فشار به مردم قره باغ نمودند که روزگاری آنها را پناه داده و در سرزمین خود به آنها اجازه ی اسکان داده بودند. سیاست خرابکاری آنها علیه مردم آذربایجان و قتل عام سال 1921 منجر به ایجاد استان خودمختار قره باغ کوهستانی گردید.

در سال 1923 نام شهر خانکندی از طرف مسکو تغییر یافته و بر اساس تصمیم سرگئی میرونویچ کیرو نام این شهر تغییر یافته و به نام استپان شائومیان، رهبر بلشویک ها، همان شخصی که از سوی روسیه ی بلشویکی دیکتاتوری بلشویکی را در باکو پایه گذاری نهاده و بیش از بیست هزار آذربایجانی را به قتل رسانده بود، «استپاناکرت» نامگذاری گردید.

از سال 1988 تظاهراتی با هدف جدا شدن استان خودمختار قره باغ کوهستانی از آذربایجان و پیوستن آن به ارمنستان با کمک مالی خارج نشینان متمکن ارمنی و نیز با سازماندهی ارمنستان آغاز گردید. هدف نخست این جنبش، که میاتسوم نامگذاری شده بود، ارامنه شروع به پاکسازی قومی آذربایجانی ها از مرکز این استان، خانکندی، نمودند و به طور کلی با پاکسازی کامل شهر از وجود آذربایجانی ها شروع به تغییر نام پارک ها، خیابان ها، مدارس، و مراکز فرهنگی آموزشی نموده و نام ارمنی بر آنها نهاده و مساجد و سایر آثار مسلمین را از بین بردند. سازمان های ارمنی، بر اساس توافق مخفیانه که در همان سال با رهبر اتحاد شوروی میخائیل گورباچوف و همسر وی رایسا گورباچوا کرده بودند، شروع به اقدامات تروریستی زنجیره ای نمودند. نخستین قربانیان این رشته اقدامات تروریستی دانشجویان دانشگاه خانکندی بود .... خانه های آن دسته از آذربایجانی هایی که حاضر به ترک خانه و کاشانه ی آباء و اجدادی خود نبودند آتش زده شد و خودشان در معرض شکنجه های معنوی و جسمی قرار گرفتند.

در ماه سپتامبر سال 1988 تمامی آذربایجانی های ساکن خانکندی به زور سلاح از این شهر رانده شدند، و تجهیزات نصب شده تعداد زیادی از کارخانه ها و کارگاه های تولیدی به ارمنستان انتقال یافت .... سلاح و مهمات ارتش روس مستقر در خانکندی و ماشین آلات جنگی موجود در آن به صورت غیر قانونی تحت کنترل گروه های مسلح ارمنی و تروریست ها درآمد.

رخدادهایی که در خانکندی روی داده بود به صورت زنجیره ای کل قره باغ را در برگرفت .... قره باغ کوهستانی، که بیشتر مردم آن را آذربایجانی ها بودند، ظرف چند ماه کاملاً ارمنی شد. آنها با سوء استفاده از شرایط سیاسی اجتماعی ناآرام جمهوری آذربایجان، که در حد فاصل 1992 1993 از ترکیب اتحاد شوروی خارج و به عنوان یک کشور مستقل در آمده بود، ارامنه طمع غصب خاک خود گسترش داده و هفت شهرستان پیرامون قره باغ کوهستانی شامل لاچین، کلبجر، آغدام، فضولی، جبرائیل، قبادلی و زنگلان را، که حتی یک ارمنی هم در آن ساکن نبود اشغال نمودند.

پیوندها:

https://az.wikipedia.org/wiki/Ermənistanda Qarabağ hərəkatı

https://az.wikipedia.org/wiki/Miatsum

 

مذاکرات سیاسی طولانی مدت در راستای اجرای چهار قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل طی سالیان سال منجر به هیچ نتیجه ی ملموسی نگردید. ارامنه با مشاهده ی این همه بی عدالتی و بی توجهی جامعه ی جهانی جسارت یافته و به فکر ادعای اراضی جدید افتادند و در این راستا اقدام به حمله به نیروهای مرزی و اهالی غیر نظامی شهر «تووز» آذربایجان نمودند که کیلومترها دورتر از منطقه ی قره باغ قرار دارد و در نتیجه حوادث 12 جولای تووز شکل گرفت.

پس از آن که ارامنه در تاریخ 27 سپتامبر 2020 مرتکب نقض آتش بس شدند، مردم آذربایجان با ضد حمله ای، که 44 روز به طول انجامیده و مایه ی مباهات و غرور ملی مردم آذربایجان گشت، پاسخ لازم را به دشمن متجاوز دادند. سپاه پیروزمند آذربایجان، با آزاد سازی اراضی اشغالی از سلطه  و تجاوز ارمنستان به قیمت جان خود و با ریختن خود پاکشان، اقدام به پاکسازی آن شهر به شهر و روستا به روستا نمودند که همگی تبدیل به ویرانه ای شده بود و پرچم پر افتخار کشور را بر فراز مناطق آزاد شده برافراشتند ....

در تاریخ 10 نوامبر تمامیت ارضی کشور تأمین گردید و این روز به عنوان روز پیروزی در تاریخ آذربایجان حک گردید!

مقالات دیگر